بازنشستــــــگان

دست گل شهرداری تهران

    من یک دبیر بازنشسته هستم که 44 سال پیش لیسانس گرفتم و281 هزار تومان حقوق می گیرم با 4 سرعائله. مجبورم از میدان تره بار نزدیک خانه مان میوه بخرم.

   امروزچهارشنبه 6/6/87 به میدان تره باررفتم و چند کیلو انگور خریدم که علی الظاهر عسگری بود ولی وقتی به خانه آوردم ونشستم و با شوق و اشتیاق شروع به خوردن کردم دیدم چشمت روز بد نبیند عجب انگوری نه غوره است که آبش را بگیریم و نه انگور است که بتوانیم بخوریم خیلی سعی کردم که تحملش واقعا مشکل بود وبلکه غیر ممکن.

     ولی، عصرهمان روز به همان غرفه مراجعه کردم. با متصدی ترازویش سلام وعلیکی دارم. دیدم از اجاره دار سابق خبری نیست و شخص دیگری بر امور نظارت می کند گفتم این آقا کیست؟ معرفی اش کردند . گفتم: از بهروزخان( اجاره دارسابق )  چه خبر؟ گفتند: ایشان برنده مزایده نشده است . گفتم: چطور؟.گفتند این آقا آمده است400/2 میلیون تومان پیشنهاد داده است آخر یک غرفه 30-40 متری با 5 نفر کارگر وکارمند خودش چقدر باید سود داشته باشد که 7-8 خانوار را تأمین کند وضمنا چیزی هم برای  اجاره دار داشته باشد . بالاخره به این نتیجه رسیدم که آن که دشمن ما است و باعث ناراحتی ما می شود جناب شهرداری است .اگر او حراج ومزایده نگذارد و این آقا هم همینطور دیمی نیاید یک غرفه را 400/2 میلیون تومان اجاره نکند مجبور نمی شود هر آشغالی را بیاورد و با نرخ مصوب به خورد این مردم گناه ناکرده ونجیب بدهد و گفتم مگر این نبود که این میدان تره بار را بسازند برای مستضعفین (خدا بیامرزد مستضعفین را) و ناداران و حقوق بگیران و دهک های پائین جامعه. طوری کردند که آنچه باید بریزند دور، می دهند به خورد این خلق ا… وبه پول نزدیکش می کنند ومحل درآمد خوبی هم می شود برای (بلدیه محترمه) اما با بازیافت هم ارتباطی دارد زیرا دور ریختنی ها را پول می کنند مگر قرار نبود که تولید کنندگان این غرفه ها را بچرخانند و اجناس به ارزان ترین قیمت به دست مصرف کنندگان برسد شنونده باید عاقل باشد. این ها صحبت های قبل انتخابات است وبعد از انتخابات وبدست آوردن قدرت حسابش با کرام الکاتبین است. خیلی چیزها را ابزاری استفاده می کنند، ملت بیچاره هم یکی از آن ابزارهاست.  

                                            عباس معارفی