دموکراسی صنفی: دموکراسی صنفی آن نوع دموکراسی است که درآن انجمن های نماینده ی مجموعه ی معینی ازمنا فع وگروه های عمده جامعه به طوررسمی مورد شناسایی دولت قرار گرفته ودرمراحل مشورتی ؛ سیاست گذاری واجرای سیاست ها دخیل باشند.

دموکراسی صنفی ( که طبعا باید ازدولت صنف گرا که وجه اقتصادی دولت های اقتدارطلب وفاشیست قرن بیستم بوده است ؛ تمیز داده شود) بعد ازجنگ جهانی دوم دربرخی کشورهای اروپایی برقرارشد. دراین دموکراسی ها ؛ انجمن های اصلی مانند اتحادیه های کارفرمایی ؛ حرفه ای ؛ کارگری وغیره موقعیت مهمی در روند سیاست گذاری دولتی  پیدا می کنند ودرمقابل ؛ حمایت اعضای خود ازآن سیاست ها و به طور غیر مستقیم از دولت را تضمین  می نمایند. دراین کشورها ؛ درکنار پارلمان به مفهوم مرسوم حا کمه؛ نوعی "پارلمان صنفی" نیزوجود دارد که به ویژه در زمینه سیاست های اقتصادی تصمیم گیری می کنند. به هرحال دراین دموکراسی ها ؛ همه ی انجمن ها وسازمان های اجتماعی دارای وزن واهمیت سیاسی یکسانی تلقی نمی شوند. نمونه هایی ازدموکراسی صنفی را می توان دراتریش ؛ سوئد و هلند یافت.

                                             نقل ازکتاب دموکراسی برای همه ؛ حسین بشیریه 

 ( درسهای دموکراسی برای همه، مبانی علم سیاست تاسیسی  ، حسین بشیریه ،  ۲۲۴ صفحه ،