من يک مادر خانه دارهستم. در مجتمع به همراه خانواده ام آپارتمان نشين هستم، ولي اصلاً در آپارتمان نشيني آسايش نداريم، متاسفانه چون آدم ها از زندگي داخلي و بيروني خودشان ناراحت هستند، گرفتاري هاي خودشان را سر ديگران درمي آورند. چون از صبح تا شب يا قطعي آب وجود دارد يا خاموشي برق و گراني سرسام آور است به خصوص با حقوق بازنشستگي که کفاف زندگي را نمي دهد. تو را به خدا کمي به فکر مردم و جوانان بيکار باشند.

يک هموطن